Izolacja celulozowa do wdmuchiwania WLS 039
Materiały izolacyjne w postaci płyt
Materiały izolacyjne w postaci mat
Materiały izolacyjne sypkie i wdmuchiwane
Produkty specjalne
Właściwości
Materiały izolacyjne z celulozy, oprócz właściwości termoizolacyjnych, zapewniają również ochronę przed letnim upałem i mają działanie dźwiękochłonne. Ponieważ nie są hydrofobowe, mogą wchłaniać i oddawać wilgoć. Dzięki zdolności do magazynowania wody można poprawić klimat w pomieszczeniu. Ta właściwość sprawia jednak, że materiał ten nie nadaje się do izolacji rdzeniowej; zdecydowanie odradza się stosowanie celulozy do izolacji rdzeniowej murów dwuwarstwowych!
Zasadniczo istnieją cztery sposoby zastosowania: wdmuchiwanie, nadmuchiwanie, wysypywanie i natryskiwanie (por. pianka celulozowa). Materiał izolacyjny jest wdmuchiwany podczas izolacji przestrzeni pustych (skosy dachowe, konstrukcje szkieletowe, lekkie ściany wewnętrzne) oraz w metodzie worków izolacyjnych. Metodę nadmuchiwania stosuje się np. w przypadku stropów górnych, dachów płaskich i sklepień.
Obróbka w „metodzie Compact-Spray-on” (zwilżanie mgłą wodną i ewentualnie zastosowanie kleju lub szkła wodnego) wyróżnia się na tle klasycznej izolacji wdmuchiwanej z celulozy tym, że materiał można po prostu rozpylić na izolowaną powierzchnię, a następnie zfrezować w celu skorygowania kształtu. Dlatego nadaje się do izolacji wewnętrznej nierównych ścian zewnętrznych (ścian z kamienia łamanego lub szkieletowych). Po natryśnięciu i wyschnięciu piankę można otynkować. Zalety w porównaniu z materiałami izolacyjnymi w postaci mat i płyt wynikają przede wszystkim z elastyczności. Pianka celulozowa może wyrównywać nierówne powierzchnie i bez problemu otaczać przewody elektryczne.
Podczas obróbki materiału sypkiego może czasami dochodzić do intensywnego pylenia, dlatego podczas pracy należy nosić odzież ochronną.
Surowce i procesy produkcyjne
Surowce: celuloza (zazwyczaj z papieru gazetowego), borany, sól magnezu lub fosforan amonu; w przypadku pianki: dodatkowo klej
Selekcjonowany makulatura jest najpierw rozdrobniana w rozdrabniaczu, a następnie mielona w młynie drobnoziarnistym do uzyskania włóknistego, sypkiego materiału. Następnie następuje obróbka boranami lub fosforanami amonu.
Film wyjaśniający
Dane techniczne
Właściwość | Jednostka | Parametry |
|---|---|---|
Przewodność cieplna λB (wartość znamionowa) | W/(mK) | 0,039 |
| Gęstość objętościowa ρ | kg/m³ | 25–65* |
| Pojemność cieplna c | J/(kgK) | 2100 |
| Klasa materiału budowlanego | -- | B2 |
| Opór dyfuzji pary wodnej μ | -- | 1–2 |
| Zawartość energii pierwotnej | kWh/m³ | 50–80 |
| Właściwości hydrofobowe | -- | nie |
*Porównawcza wartość współczynnika U: 1,0 W/(m²K)
Czysty materiał można ponownie wykorzystać. Jeśli nie dodano boranów, materiał można poddać kompostowaniu. W przeciwnym razie następuje utylizacja termiczna, a następnie składowanie na wysypisku.
ETA-05/0186, ETA-06/0076, ETA 08/0009
Przepisy prawne §§:
Materiał izolacyjny do wdmuchiwania jest uznawany za materiał izolacyjny w rozumieniu prawa budowlanego tylko wtedy, gdy został zamontowany przez wyspecjalizowane firmy, które zostały przeszkolone przez danego producenta w zakresie jego stosowania i znajdują się na odpowiedniej liście. Jeśli materiał ten zostanie zamontowany samodzielnie przez majsterkowicza, to choć spełnia on funkcję izolacyjną, z prawnego punktu widzenia nie jest materiałem izolacyjnym. W razie szkody (np. pożaru) mogą pojawić się problemy z ubezpieczycielami. Ponadto w przypadku konstrukcji, w których zastosowano samodzielnie zamontowaną izolację wdmuchiwaną, nie przysługują żadne dotacje. Również w przypadku „budynków KfW-x” lub nowych budynków izolacje te nie mogą być uwzględniane w obliczeniach doradców energetycznych/architektów.
Zdrowie i ekologia
Z punktu widzenia zdrowia surowiec, jakim jest papier gazetowy, jest nieszkodliwy. Inaczej ocenia się środek zmniejszający palność – boran – w przypadku jego zastosowania. Od pewnego czasu uznaje się go za substancję toksyczną dla rozrodczości. Zagrożenie występuje jedynie w przypadku bezpośredniego wdychania tej substancji. Producenci zwracają jednak uwagę, że toksyczność boranów jest bardzo niska, a zatem potrzeba bardzo dużych ilości, aby mogły one wywołać negatywne skutki. Borany nie ulegają odparowaniu, a konsument po montażu nie ma już kontaktu z tym materiałem. Dla ostrożnych konsumentów na rynku dostępne są produkty niezawierające boranów.
Stosowanie boranów stanowi również przeszkodę z ekologicznego punktu widzenia, ponieważ produkty te nie nadają się już do kompostowania. Borany są klasyfikowane jako substancje słabo zagrażające wodzie (WGK 1). Poza tym celuloza, dzięki recyklingowi makulatury, krótkim trasom transportu i ogólnie niskiemu zużyciu energii podczas przetwarzania, słusznie zaliczana jest do ekologicznych materiałów izolacyjnych.
Jako produkt pochodzący z recyklingu, produkcja celulozy wymaga bardzo niewielkiego nakładu energii. Energia zużyta podczas produkcji zwraca się – w zależności od grubości elementu – od 1 000 do 2 000 razy w ciągu 50 lat.
- duże doświadczenie w zakresie tego materiału izolacyjnego
- przystępna cena
- ekologiczny (niskie zużycie energii podczas produkcji, krótkie odległości transportowe)
- ochrona przed letnim upałem, izolacja akustyczna
- Wymagane dodatki (boran, fosforan amonu)
- kompostowalność ograniczona (niemożliwa w przypadku boranów)
- Borany: mogą być toksyczne dla rozrodczości