Dach
Skośna powierzchnia dachu
Drempel
Dach płaski
Górna strop
Solidny sufit
Strop z belek drewnianych
Łącznik do gwoździ
Dostęp do poddasza
Ściana zewnętrzna
Fasada
Szczelina w ścianie działowej w domu
Ściana piwnicy
Podłoga na parterze
Sufit piwnicy
schody do piwnicy
Solidny sufit
Strop z płytami
Konstrukcja z belek drewnianych / przestrzeń międzyskalna
Elementy specjalne
Około 70% domów w Niemczech posiada ściany zewnętrzne wykonane z litego, jednowarstwowego muru. Składa się on zazwyczaj z cegieł pełnych lub perforowanych, cegieł wapienno-piaskowych, bloków z pumice oraz bloków z betonu komórkowego. Ponieważ większość materiałów murarskich, takich jak cegły pełne czy cegły wapienno-piaskowe, bardzo dobrze przewodzi ciepło, izolacja termiczna tych ścian jest bardzo słaba. Skutkiem tego są: duże straty energii grzewczej, niski komfort mieszkania („zimne ściany”) oraz często pleśń, zwłaszcza w narożnikach pomieszczeń.
Aby poprawić niewystarczającą izolację termiczną takich masywnych istniejących ścian, zaleca się termomodernizację z wykorzystaniem odpowiedniego systemu tynków izolacyjnych. Szczególnie w przypadku budynków, w których ze względów estetycznych, technicznych lub związanych z ochroną zabytków nie jest możliwe zastosowanie tradycyjnej izolacji zewnętrznej (np. kompozytowego systemu izolacji termicznej), tynk izolacyjny Aerogel stanowi wysoce wydajne rozwiązanie.
- Przygotowanie powierzchni: Ścianę zewnętrzną należy dokładnie oczyścić i usunąć z niej kurz, brud, luźno przylegające materiały oraz inne zanieczyszczenia. Pęknięcia lub uszkodzenia należy naprawić.
- Gruntowanie: Na powierzchnię ściany zewnętrznej nakłada się podkład. Podkład ten poprawia przyczepność tynku izolacyjnego do ściany.
- Przygotowanie zaprawy termoizolacyjnej: Zaprawę termoizolacyjną należy przygotować zgodnie z instrukcją producenta. Zaprawa termoizolacyjna składa się zazwyczaj ze składników mineralnych oraz materiałów izolacyjnych, takich jak polistyren lub wełna mineralna. Na rynku dostępne są również wysokowydajne zaprawy termoizolacyjne zawierające składniki aerożelowe.
- Nakładanie tynku izolacyjnego: Tynk izolacyjny nakłada się na ścianę zewnętrzną. Można to zrobić za pomocą kielni lub szpachli tynkarskiej. Tynk izolacyjny rozprowadza się równomiernie po powierzchni i nakłada do pożądanej grubości. Dokładna grubość zależy od konkretnych wymagań i rodzaju tynku izolacyjnego.
- Osadzanie płyt izolacyjnych (opcjonalnie): W razie potrzeby w świeżą zaprawę izolacyjną można osadzić płyty lub maty izolacyjne w celu zwiększenia skuteczności izolacji. Płyty należy dobrze docisnąć, aby zapewnić równomierną izolację.
- Nadanie struktury powierzchni: Po nałożeniu tynku izolacyjnego można nadać powierzchni pożądaną strukturę. Może ona być gładka, teksturowana lub rowkowana.
- Schnięcie: Tynk izolacyjny musi dokładnie wyschnąć przed przystąpieniem do dalszych prac. Czas schnięcia zależy od grubości warstwy i temperatury otoczenia.
- Powłoka wykończeniowa: Po wyschnięciu tynku izolacyjnego można nałożyć powłokę wykończeniową, np. farbę elewacyjną lub tynk, aby uzyskać pożądaną estetykę powierzchni.
Z reguły tynk izolacyjny nakłada się warstwami o grubości około 15–20 milimetrów. Możliwe jest jednak uzyskanie grubości izolacji do 10 cm (w kilku etapach prac)
Zakres zastosowań:
renowacja starych budynków, ochrona zabytków, ocieplanie wnętrz, ocieplanie elewacji, renowacja domów szachulcowych, skomplikowane kształty