Jeśli strop piwnicy jest nierówny, a pod nim znajduje się wiele kabli, rur i tym podobnych elementów, izolacja płytowa od spodu jest praktycznie niemożliwa lub w ogóle niemożliwa. Należy wykonać konstrukcję podwieszaną z drewnianymi lub metalowymi wieszakami. Pod nią montuje się folię o wysokiej odporności na rozdarcie, a tę z kolei od spodu wzmacnia się listwami nośnymi. Przestrzeń między folią a stropem piwnicy można następnie wypełnić bezszwowo izolacją z włókien. Alternatywnie można również zastosować płytę izolacyjną o wysokiej wydajności (żywica fenolowa WLS 021 lub poliuretan z powłoką aluminiową WLS 023) jako „szalunek utracony”.

Ważne: Ponieważ ściany piwniczne już z samych względów statycznych wykonane są z pełnej cegły, cegły wapienno-piaskowej, a nawet betonu, a materiały te stanowią znaczne mostki termiczne, ściany należy ocieplić od góry płytami izolacyjnymi o szerokości co najmniej 50 cm. Jeśli tego nie zrobimy, znaczna część izolacji stropu będzie praktycznie nieskuteczna! 

Podobnie jak w przypadku każdej izolacji obowiązuje zasada: płyty izolacyjne nie mogą być wentylowane od tyłu, ponieważ w przeciwnym razie ich skuteczność izolacyjna zostanie znacznie ograniczona lub całkowicie wyeliminowana. Należy zadbać o wykonanie bez spoin oraz szczelność powietrzną.

Jakie materiały izolacyjne można zastosować? Jako materiały do izolacji wdmuchiwanej można zastosować wełnę szklaną, wełnę mineralną lub celulozę. Jako „szalunek tracony” (jako alternatywę dla folii) można również zastosować płyty izolacyjne o wysokiej wydajności.

Odstęp powinien wynosić co najmniej 12–15 cm. Zgodnie z zasadą: „skoro już, to na całego”