Izolacja wewnętrzna szkieletu budowlanego za pomocą materiału izolacyjnego wdmuchiwanego

Ściana zewnętrzna jest największym elementem konstrukcyjnym budynku. Dlatego też straty ciepła przez ten element są znaczne. Mogą one wynosić nawet 40% całkowitego zużycia energii na ogrzewanie. W zależności od uwarunkowań konstrukcyjnych i indywidualnych istnieje kilka możliwości poprawy izolacji termicznej domu poprzez ocieplenie ścian: Ściany można ocieplać od zewnątrz za pomocą systemu izolacji termicznej (WDVS), w elewacji wentylowanej lub np. w warstwie powietrznej lub pustce (izolacja rdzeniowa).

Jeśli jednak ściany nie posiadają warstwy powietrznej lub pustki, budynek jest objęty ochroną konserwatorską, jest to dom szachulcowy, nie można go ocieplić od zewnątrz ze względu na inne aspekty urbanistyczne lub nie jest pożądane ocieplenie zewnętrzne (np. w przypadku wspólnoty mieszkaniowej), można je ocieplić od wewnątrz. Izolację ścian wewnętrznych można przy tym wykonywać stopniowo (pokój po pokoju), w miarę możliwości czasowych.

Istnieje również kilka możliwości izolacji wewnętrznej:

Izolacja wewnętrzna za pomocą płyt lub rolek izolacyjnych w systemie okładzinowym
Izolacja wewnętrzna za pomocą płyt klejonych
Izolacja wewnętrzna z izolacją wdmuchiwaną w obudowie zewnętrznej, jak opisano poniżej:

Kto np. chce wykonać izolację wewnętrzną w domu o konstrukcji szkieletowej, musi najpierw zadbać o to, aby zapobiec przedostawaniu się wody deszczowej uderzającej o zewnętrzną ścianę szkieletową. Ponadto: po wewnętrznej stronie ściany belki szkieletowe muszą być bezwzględnie otynkowane. Do izolacji wewnętrznej w systemie okładzinowym można zastosować odpowiednie płyty izolacyjne (izolacja wewnętrzna z płytami – uwaga: płyty muszą być przyklejone na całej powierzchni do ściany zewnętrznej, nie mogą pozostać żadne luki w warstwie kleju!). Alternatywnie można zastosować systemy izolacji wdmuchiwanej. Ponieważ większość prac można wykonać samodzielnie, ta metoda izolacji jest niezwykle ekonomiczna.

Jak przebiega izolacja?

W celu izolacji ścian od wewnątrz przed wewnętrzną stroną ścian zewnętrznych montuje się okładzinę, która jednocześnie wyrównuje krzywe ściany i może służyć jako płaszczyzna instalacyjna do poprowadzenia przewodów. Należy pamiętać, że przewody, w których przepływa ciecz, aby nie zamarzły zimą, muszą być ułożone po stronie ciepłej, tj. wewnątrz, przed nową okładziną lub jak najbliżej jej wewnętrznej strony.

W celu wykonania okładziny najpierw ustawia się pionowo przed ścianą zewnętrzną drewniane słupki lub metalowe profile, aby zapewnić warstwę powietrza o grubości od ok. 8 do 16 cm. W przypadku zastosowania metalowych profili nośnych należy je termicznie odizolować od ściany zewnętrznej za pomocą pasków materiału izolacyjnego. W kolejnym etapie słupki są okładane od strony pomieszczenia płytami OSB. Ewentualną nową instalację elektryczną można również wykonać w powstałej w ten sposób komorze. Kable elektryczne należy przymocować do pionowych drewnianych słupków. Ważne: prace te mogą wykonywać wyłącznie elektrycy!

Następnie wyspecjalizowana firma zajmująca się wdmuchiwaniem izolacji wykonuje otwory wdmuchowe w górnej części płyt OSB i wypełnia komory odpowiednimi materiałami izolacyjnymi przeznaczonymi do wdmuchiwania. Otwory są następnie szczelnie zamykane za pomocą samoprzylepnej podkładki. Płyty OSB można następnie wykończyć od strony pomieszczenia płytami gipsowymi, systemami glinianymi lub podobnymi materiałami.

Warto wiedzieć: Podczas izolacji wewnętrznej należy zadbać o to, aby wszystkie połączenia z elementami konstrukcyjnymi, takimi jak ściany wewnętrzne, otwory okienne i drzwiowe, były szczelne. Ponadto: przylegające elementy konstrukcyjne (ściany wewnętrzne, stropy itp.) powinny być również ocieplone na szerokości co najmniej 30 cm, ponieważ w przeciwnym razie istnieje ryzyko powstania pleśni z powodu efektu mostków termicznych.
Ościeża okienne powinny być wykonane z płyt krzemianowo-wapniowych, ponieważ wilgoć nie ma na nie wpływu i nie powstaje pleśń. (Izolacja ościeżnic płytami CaSi)

Wykwalifikowanych fachowców znajdziesz tutaj

Grubość izolacji

Należy wybrać jak największą grubość izolacji, jednak nie mniejszą niż 10 cm. Przy grubości izolacji poniżej 10 cm proces wdmuchiwania izolacji jest utrudniony, a oszczędność energii zbyt mała. Możliwe jest (i zostało już z powodzeniem zrealizowane) zastosowanie izolacji wewnętrznej o grubości do 20 cm. Należy jednak pamiętać, że wraz ze wzrostem grubości izolacji zmniejsza się powierzchnia użytkowa pomieszczenia. Grubość izolacji może również różnić się w zależności od pomieszczenia (w małych pomieszczeniach cieńsza, w dużych grubsza).

Jakie materiały izolacyjne można rozważyć?

Do izolacji wewnętrznej szczególnie nadają się materiały o właściwościach kapilarnych, takie jak włókna drzewne, izolacja z celulozy wdmuchiwanej lub len/konopie. Wszystkie stosowane materiały izolacyjne muszą być dodatkowo montowane bez osiadania (SC 0 <=1%).

Na granicy między materiałem izolacyjnym a ścianą zewnętrzną może dochodzić do kondensacji wilgoci. Dlatego należy stosować wyłącznie materiały izolacyjne o właściwościach kapilarnych, takie jak celuloza lub izolacja z włókien drzewnych, ponieważ są one w stanie wchłaniać wilgoć, magazynować ją, a także oddawać ją z powrotem do powietrza w pomieszczeniu w procesie kapilarnym.

W przypadku stosowania płyt z włókien roślinnych lub zwierzęcych MVVTB wymaga: „Pod względem odporności na pleśń produkty izolacyjne muszą być zaklasyfikowane do klasy 0. Alternatywnie należy wykazać poprzez symulację higrotermiczną, że nie istnieje ryzyko wystąpienia pleśni.”

Jeśli izolacja jest montowana od strony pomieszczenia, dzięki paroszczelnemu klejeniu okładziny OSB lub oddzielnej, ciągłej bariery paroizolacyjnej, można również zastosować izolację wdmuchiwaną z wełny szklanej lub kamiennej o lepszym współczynniku izolacyjności.

Uwaga: Podczas wykonywania izolacji wewnętrznej należy zadbać o brak pustych przestrzeni, aby uniknąć kondensacji i rozwoju pleśni. Ponadto stropy i przylegające ściany wewnętrzne (w miejscach styku ze ścianami zewnętrznymi) powinny być wyposażone w kliny izolacyjne (w przypadku ścian szkieletowych najlepiej z krzemianu wapnia).

Szczególnie podczas izolacji wewnętrznej budynków szkieletowych należy pracować z najwyższą starannością, zwłaszcza w przypadku głowic belek w stropach drewnianych. Prace te nie powinny być wykonywane samodzielnie, lecz przez przeszkolonych i doświadczonych specjalistów.

Przegląd wszystkich zalet

Lepsza izolacja termiczna: jeśli tzw. współczynnik przenikania ciepła (wartość U) ściany wynosił wcześniej do 1,8 W/m²K (wat na metr kwadratowy na kelwin), to dzięki zastosowaniu tej metody można go obniżyć nawet do 0,2 W/m²K (przy grubości materiału izolacyjnego wynoszącej ok. 20 cm).

Niższe koszty ogrzewania: Jeśli wszystkie pomieszczenia w budynku zostaną wyposażone w izolację wewnętrzną, dzięki temu zabiegowi koszty ogrzewania budynku można obniżyć nawet o 25%.

Inne korzyści:

Dzięki wyższym temperaturom po wewnętrznej stronie ścian zewnętrznych komfort termiczny osiąga się już przy niższych temperaturach powietrza. Pozwala to więc oszczędzać energię nie tylko dzięki wyeliminowaniu strat ciepła, ale także dzięki ogólnemu zmniejszeniu zapotrzebowania na ogrzewanie.
Znikają przeciągi
przy fachowym wykonaniu nie dochodzi do kondensacji, co zmniejsza ryzyko pojawienia się pleśni
Emisja CO₂ ulega zmniejszeniu
Przygotowanie do wykonania prac (wykonywanie powłoki zewnętrznej) można przeprowadzić samodzielnie, można również uzyskać pomoc przy wdmuchiwaniu izolacji. Dzięki temu koszty izolacji znacznie się obniżają.
Zabieg można przeprowadzać pomieszczenie po pomieszczeniu

Wiele dodatkowych korzyści finansowych (tzw. „koszty, które i tak trzeba ponieść”), takich jak np.: proste ściany ułatwiają układanie podłogi; bardzo szybki postęp prac budowlanych, m.in. dzięki braku konieczności stosowania przerw na wysychanie; płaszczyzna montażowa dla przewodów (nie ma potrzeby frezowania rowków)

Dokument do pobrania:

Fördermittel - Bundesförderung effiziente Gebäude .pdf